76(196) Dolina Issy

Autor: Czesław Miłosz
Ocena: 5+/6

Źródło: szafa z książkami

Kilkuletni Tomasz wychowuje się w I poł. XXw. w dworku należącym do dziadków, na litewskiej wsi, w otoczeniu lasów, mokradeł i pól. Nie ma tam zbyt wielu rówieśników, rozrywki szuka podpatrując dorosłych i podczytując przepastne tomiska z dziadkowej biblioteki. Jest bystrym obserwatorem zarówno przyrody, jak i ludzi. Osądza surowo tych drugich, ich charaktery, zachowanie. Dojrzewając poszukuje szlachetności, co coraz bardziej pogrąża go w samotności....

Powieść pełna jest obrazowych i dokładnych opisów przyrody, polowań, wierzeń ludu-z kart wyzierają demony i diabły. Zawiera rozważania na temat Boga, życia. Przedstawia współistnienie obok siebie Polaków i Litwinów, mechanizmy zdobywania pozycji wśród ludzi, niełatwe relacje porywczych sąsiadów.

Tomasz jest uważany za alter ego Autora, a jego przeżycia - wspomnień z dzieciństwa Miłosza.

Nie da się streścić piękna wyłaniającego z powieści. Jej się nie czyta, przez nią się płynie. Nie da się jej na pewno pochłonąć szybko, raczej się nią delektuje, jak najwspanialszą ucztą:)

75(195) Gdzie indziej

Autor: Gabrielle Zevin
Ilość stron: 
Ocena: 3+/6

Źródło: szafa z książkami

 

15-letnia Liz ginie w wypadku. Trafia Gdzie Indziej. "Zycie" Gdzie Indziej wygląda nieco podobnie jak na ziemi, ale panują tu nieco inne zasady. Na przykład ludzie młodnieją zamiast się starzeć, a gdy staną się 7-dniowymi noworodkami, wędrują znów na ziemię i się rodzą na nowo. Za pomocą tarasów widokowych można podglądać nadal żyjących bliskich. Liz opiekuje się babcia, z którą niestety nie spotkały się na ziemi. Dziewczyna poznaje nowych przyjaciół i rozumie mowę zwierząt. Upływa dużo czasu, zanim pogodzi się ze śmiercią, zaakceptuje miejsce, w którym się znalazła i spróbuje być szczęśliwa mimo, że trafiła Gdzie Indziej wbrew swojej woli.
Autorka przedstawiła ciekawy pomysł życia po życiu, zupełnie inny niż przyjęty ogólnie w naszej kulturze. Skłania do refleksji nad swoim życiem, śmiercią bliskich osób,zachęca do takiego działania tu i teraz, by w przyszłości nie trzeba było żałować straconych chwil.
Bycie martwym to niewiele więcej niż stan umysłu... Wielu ludzi na Ziemi pozostaje martwymi przez całe swoje życie.
Książkę czyta  się szybko i przyjemnie. Napisana jest lekko, mimo poruszania trudnego tematu. Jednak jest mocno infantylna. Taka nowoczesna bajka dla dorastających panienek, mocno trącająca amerykanizmem.

 

74(194) Pies, który biegł ku gwieździe

Autor: Henning Menkel
Ilość stron:  180

Ocena: 4+/6

Źródło:szafa z książkami

Jedenastoletni Joel został porzucony przez matkę we wczesnym dzieciństwie. Wychowuje go ojciec w małym skandynawskim miasteczku. Są lata 50-te. Mężczyzna żyje wspomnieniami o swej młodości spędzonej na statkach i na morzu oraz tęsknotą za żoną. Pewnej bezsennej nocy Joel widzi w świetle latarni tajemniczego psa, który wg niego biegnie ku swojej gwieździe. Postanawia go odnaleźć i w tym celu zakłada Tajne Stowarzyszenie.
Jednak pies jest tu tylko pretekstem do snucia opowieści o samotności, o ludziach, systemie wartości  i dojrzewaniu. Zdecydowanie z gatunku psychologicznych, a nie przygodowych.
Powieść niby młodzieżowa, ale myślę, że dorosły odczyta ją wielopoziomowo. Autor nawiązuje do wielu istotnych kwestii dotyczących problemów i psychiki właśnie dorosłych bohaterów. Daleki jest od moralizowania, jednak w bardzo subtelny sposób przemyca prawdę o dobru i złu.
Książka głęboko zapadająca w pamięć. Naprawdę dobra.

73(193) "Duma i uprzedzenie"

Autor: Jane Austin

Ocena: 4+/6

Źródło: biblioteka

Anglia, XIX wiek. Rodzina Bennetów należy do średniozamożnej szlachty. Niestety, los obdarował rodziców 5 córkami, poskąpił choć jednego syna, który byłby spadkobiercą majątku. W związku z tym dziedzicem po śmierci pana Benetta ma zostać kuzyn. Ta sytuacja nie jest korzystna dla panienek na wydaniu i znacząco zawęża grono kandydatów na przyszłych zięciów. Jednak w pobliskim Netherfield dzierżawcą zostaje sympatyczny i co ważniejsze-bogaty pan Bingley. Budzi to wielkie nadzieje w sercu pani Bennet, której jedynym życiowym powołaniem jest wydać za mąż córki. Oczywiście już widzi oczyma wyobraźni najstarszą Jane jako panią w Netherfield...Co więcej, wraz z Bingleyem przyjeżdża pan Darcy, typ chmurny i dumny, który od samego początku budzi wielkie wzburzenie w Elżbiecie. 

Schemat powieści jest bardzo tradycyjny: ona i on, najpierw będący wrogo do siebie nastawieni, potem pod wpływem niespodziewanych wydarzeń zmieniający swe nastawienie do drugiej strony. Wielka miłość, której na drodze stają konwenanse i uprzedzenia, kończąca się happy endem.

Jednak wg mnie głównym atutem są tu rewelacyjnie skonstruowane postacie. Jest rozważna Elżbieta, skromna i zamknięta w sobie Jane, są siostry-trzpiotki, matka-wprost nazywana głupią, ojciec-ironicznie zdystansowany. Rewelacyjny obraz epoki i życia angielskiej szlachty! Te opisy bali, obiadów, zachowań ich uczestników. Ranga problemów, jakie zaprzątały głowy młodych panienek! Charakterystyka mentalności, obyczajów. A to wszystko opowiedziane lekkim językiem, okraszone ironią i humorem.

Książka nie jest tak porywająca jak np. "Wichrowe Wzgórza", mimo wielowątkowości akcja toczy się spokojnie, leniwie, jednak czyta się ją bardzo sympatycznie. Wg mnie to najlepsza książka Austen.

72(192) Kubuś Fatalista i jego pan

Autor: Denis Diderot
Ilość stron:

Ocena: 3/6

Źródło: biblioteka

 

Francja, XVIIIw. Kubuś i jego pan spotykają się na zakurzonym dukcie, podążają nie wiadomo gdzie. Kubuś snuje nieprzerwaną opowieść, pan niewiele się odzywa. Poznajemy niektóre wydarzenia z przeszłości sługi, zwłaszcza historie jego zalotów i licznych miłostek, jego poglądy i rozważania na różne tematy. Kubuś twierdzi, że wszystko w naszym życiu jest już zaplanowane, że ciążącego nad człowiekiem fatum w żaden sposób zmienić nie można.
Powieść napisana jest w formie dialogów, lekkim językiem. Określana jest mianem powiastki filozoficznej.
Diderot poddaje ironicznej krytyce ówczesną Francję, w satyryczny sposób odnosi się do życia na salonach, szlachty czy kościoła.
Przyznam, że nie zaprzyjaźniłam się z tą książką, ani z jej bohaterami, nie zachwyciła mnie w najmniejszym stopniu. Poglądy Kubusia są dalekie od moich, klimat opisywanej epoki we Francji -zupełnie mi obcy. Być może nie potrafię odczytać jej głębi, jej przesłania. Przeczytałam jako ciekawostkę, jednak bez żalu odniosę ją do biblioteki.

 

71(191) Ania z Szumiących Topoli

Autor: L.M. Montgomery
Ilość stron: 250

Ocena: 4+/6

Źródło: biblioteka

Jakże miło w długie, jesienne, zimne i ciemne popołudnie zasiąść na kanapie z kolejnym tomem przygód Ani, ogrzać swą zziębniętą duszę!
Po zaręczynach Ani i Gilberta młodzi są skazani na kilka lat rozłąki. Gilbert podejmuje studia medyczne, a Ania zostaje dyrektorką liceum w Summerside. Młoda nauczycielka musi stawić czoła całemu klanowi Pringle'ów, którzy ewidentnie chcą ją sprowokować do opuszczenia szkoły. Jednak sposób zachowania Ani, jej osobowość, potrafią zmiękczyć najtwardsze serca. Zamieszkuje w Szumiących Topolach, u dwóch sympatycznych wdów, z którymi szybko się zaprzyjaźnia. Dorośleje, w jej wypowiedziach i zachowaniu daje się zauważyć coraz więcej roztropności, życiowej mądrości, bez uszczerbku na szczęście na dziecięcej wręcz radości:)
Tym razem w narracji powieści przeważają listy do narzeczonego, w których Ania dokładnie opisuje swoją codzienność.
Oczywiście nie brakuje tu nowych przyjaciół, ale i chwil powrotu na ukochane Zielone Wzgórze. Jak zwykle czarne charaktery i paskudni złośliwcy zmieniają się pod wpływem Ani w całkiem znośnych obywateli;) 
Mimo dużej dawki infantylizmu, z niezmienną przyjemnością czytałam po raz kolejny o życiu rudowłosej bohaterki:)

70(190) Kamyki w brzuchu

Autor: Jon Bauer

Ilość stron: 360

Ocena: 4+/6

Źródło: szafa z książkami

Powieść psychologiczna, której akcja toczy się dwutorowo. Wątki z dzieciństwa przeplatają się z wydarzeniami z dorosłego życia głównego bohatera, a równocześnie narratora.
Jego rodzice zajmowali się innymi dziećmi jako rodzina zastępcza. Dlatego też,mimo, że był jedynakiem, ciągle miał jakieś rodzeństwo. Narratora poznajemy jako 8-latka, który nie umie poradzić sobie ze swoimi uczuciami, emocjami, chce mieć rodziców dla siebie, a nie dzielić się nimi z obcymi dziećmi. Pewnego dnia w ich domu pojawia się Robert. Jego więź z przybraną matką szybko staje się wyjątkowa i bardzo silna. Kobieta wydaje się stawiać Roberta ponad własne, biologiczne dziecko i znajduje na to różne usprawiedliwienia. Wszystko zmienia się w dniu, kiedy wydarza się nieszczęśliwy wypadek. Robert staje się kimś zupełnie innym, a rodzinę niszczą wyrzuty sumienia.
Równocześnie poznajemy narratora jako 28-latka, który przyjeżdża opiekować się umierającą na nowotwór mózgu matką. Demony przeszłości wciąż nad nim krążą, a niewykrzyczane emocje i pretensje zatruwają życie.
Powieść jest rewelacyjną analizą psychiki zarówno dziecka, jak i dorosłego mężczyzny, który nie rozliczył się do tej pory ze swoim dzieciństwem, nie uleczył bólu duszy.
Książka przejmująca, poruszająca ważny temat okazywania miłości rodzicielskiej. Co ciekawe, pokazuje relacje rodzinne widziane oczami dziecka, jego emocje, to, że z tej perspektywy działania dorosłych mogą wyglądać całkiem inaczej niż nam się wydaje.
Nie jest to powieść przygodowa, rozczaruje się ten, kto oczekuje wartkiej akcji, bogactwa bohaterów. Postacie są nakreślone na tyle subtelnie, że można się skupić głównie na ich psychice. Nikt nie jest wprost oceniany, to zostaje w gestii czytelnika. Jest pełna smutku, a momentami i rozpaczy, trudno więc traktować ją jako lekką lekturę na wieczorny relaks.
Jedyny minus to styl i język, które zupełnie nie przypadły mi do gustu, a wręcz momentami sprawiały, że lektura stawała się monotonna.