"Wiek niewinności" Edith Wharton

 Rok pierwszego wydania: 1920

Ocena: 5/6

Klasyka powieści. 

Nowy Jork, lata 70-te XIX wieku. Arystokracja obraca się tylko w swoich kręgach. To z reguły potomkowie Europejczyków, przybyłych do Nowego Świata. Spędzają czas na balach, w teatrach, na kolacjach. Zawierają małżeństwa z rozsądku, zdrady są ogólnie znane i tolerowane. Rządzą nimi konwenanse, sprzeciwianie się ogólnie przyjętym zasadom jest w złym tonie. Plotki i skandale urozmaicają codzienną monotonię.

Newland Archer, główny bohater, ma poślubić młodziutką  Maję , delikatną, niewinną i...nijaką, przewidywalną aż do bólu, wychowaną w duchu konwenansów i obowiązku podporządkowania się mężowi. Gdy z Francji przybywa jej kuzynka, żona polskiego arystokraty, która miała odwagę uciec od męża tyrana, nowojorski światek wstrzymuje oddech. Taki występek przeciwko świętej instytucjo małżeństwa może być tylko obiektem potępienia elity. Jednak Archer traci dla niej głowę. Hrabina Olenska to kobieta nie zważająca na żadne społeczne zasady, panujące w Nowym Jorku, wyzwolona, odważna,  typowa femme fatale, a akcja powieści nabiera dzięki niej rumieńców. Archer musi podjąć decyzję na całą resztę życia, wybrać między konwenansem i presją społeczną a głosem serca. 

Rewelacyjnie przedstawione życie nowojorskich elit. Powieść składa się z wielu scenek, tworzących różnobarwny portret. 

"Biuro Ludzi Zagubionych" Zuzanna Gajewska

 Rok pierwszego wydania: 2025

Ocena: 4/6

Klara prowadzi przytulną kawiarenkę na gdańskiej starówce. Niespodziewanie odziedziczyła ten lokal po właścicielce pierogarni, w której pracowała. To wtedy właśnie często zaglądali tu ludzie z pytaniem o drogę, co zainspirowało Klarę do takiej nazwy, wypisanej na nowym szyldzie.

Pewnego dnia do kawiarni trafia staruszka, która nie wie, jak się nazywa, ani gdzie mieszka. Nagłośnienie sprawy przyciąga osoby, których ktoś bliski zaginął. Niektórzy zaczynają się regularnie spotykać w kawiarni, by porozmawiać, powspominać bliskich, wspierać się nawzajem i nie tracić nadziei. Każda z historii jest inna, każda kończy się inaczej.

Autorka porusza trudny temat, ale robi to w sposób ciepły, subtelny i lekki. Opowieść chwilami zbliża się do realizmu magicznego, co nadaje jej tajemniczości i magii. 

Przyjemna i szybka lektura, która jednak pozostawia w głowie jakieś przemyślenia, zachęca do chwili refleksji.